In een voorgaande blogpost stelde ik dat discriminatie een geloofskwestie is.
Wat we (tot nu toe) uit onderzoek weten, is dat bevooroordeeldheid de variabele is, die het best enthousiasme voor de (aspirant) strongman voorspelt. Dat resultaat werd gevonden en bevestigd door het laatst gepubliceerde onderzoek van Bob Altemeyer, maar dat resultaat werd al eerder verondesteld en verwacht. En het wordt bevestigd door mijn heranalyse van de Authoritarian Personality, die vond dat de auteurs daarvan drie keer dezelfde factor hadden gemeten met hun drie verschillende operationalisaties voor 'fascisme' (enthousiasme voor de strongman).
Maar wat is 'bevooroordeeldheid' precies? Als je die term opvat als het instemmen en voor waar aannemen van de vooroordelen van de machtige groep, lijkt alles helemaal te kloppen.
Uitgaande van het volledig empirisch gefundeerde soortenmodel bestaan er in beginsel vier verschillende soorten mensen. Drie van die vier soorten gaan klitten en vormen samen een machtige groep onder leiding van een strongman/dictator/koning/keizer. Het verdienmodel van die machtige groep is gebaseerd op uitbuiting en onderdrukking van de mensen die buiten de machtige groep vallen. In het soortenmodel de eerste soort (de double lows) die daarmee in feite de basis (de voedselbodem) vormen voor de machtige groep. Als de basis verdwijnt, valt de machtige groep om.
Wat bindt de drie soorten die de machtige groep vormen? Wat hebben deze drie soorten gemeenschappelijk? Dat is hun bevooroordeeldheid. Dat is hun geloof in het evangelie van de machtige groep. Dat evangelie wordt primair gedicteerd door de strongman. Dat evangelie bepaalt het denken in de machtige groep. Dat evangelie is de leidraad van de machtige groep.
De strongman is bij het formuleren van zijn evangelie niet vrij. Hij heeft voor alles zijn volgelingen/gelovigen nodig. Het evangelie wordt dus zo gekozen, dat het zijn volgelingen maximaal aanspreekt. De vooroordelen en de angsten en wensen van de volgelingen bepalen dus via de strongman voor een groot deel de 'inhoud' van het evangelie.
Bij de term 'inhoud' moet je niet denken aan betekenis zoals double lows die vaak hanteren. Het gaat normaal niet om objectief vaststelbare feiten. Het gaat om emotioneel geladen woorden die aan personen en groepen worden gekoppeld. En aan gebruiken. Dit is goed, dat is slecht.
Van de drie soorten mensen die de machtige groep vormen, zijn twee soorten RWA+ (rechts autoritaristisch). Dat betekent dat ze slecht zijn in logisch denken, waarheden vooral als slogans in hun hoofd opslaan en zich niet afvragen of al die opgeslagen slogan onderling wel met elkaar kloppen. Ze kunnen dus heel goed twee volmaakt tegenovergestelde beweringen tegelijkertijd als waar zien en geloven.
De derde soort die tot de machtige groep behoort, zijn de 'men of action' (RWA-, SDO+). Ze zijn dus niet rechts autoritaristisch, maar wel sociaal dominant (SDO+). Dat laatste maakt dat ze vlot vooroordelen omarmen, hoewel ze ook in staat zijn tot logisch en feitelijk denken.
De gemeenschappelijk vooroordelen vormen dus als het ware de gemeenschappelijke taal die alle leden van de machtige groep delen en geloven.
Nu doet zich een probleem voor. Niet alle gelovigen discrimineren! Je kunt ook geloven in uitspraken en zaken, terwijl je toch neits moet hebben van vooroordelen en discriminatie. Neem iemand als Jezus. Wat we uit de Bijbel weten, is dat Jezus weinig op had met discriminatie en geweld en het onderdrukken van mensen, die buiten de groep vielen.
Je kunt ook verder teruggaan in de Bijbel. De Tien Geboden van Mozes zijn overwegend heel fatsoenlijke en normale geboden, hoe je je idealiter behoort te gedragen.
En verder geloven double lows natuurlijk ook van alles en nog wat. Voor harde natuurwetten zullen ze behoorlijk ontzag hebben. Denk aan: 'morgen gaat vermoedelijk de zon weer op'. Een dergelijk geloof vormt geen verdienmodel waarbij andere mensen gedupeerd of uitgezogen worden.
Kennelijk is 'geloof' dus wat te ruim gesteld. Het geloof van de machtige groep gaat om populaire vooroordelen. Uitspraken in de trant van: wij zijn uitverkoren en de rest behoort onze slaaf te zijn. Of als je samen hongerig een kamer binnenkomt waar een cake ligt: 'Die cake is van mij!
Het gaat dus om irrationeel geloof. Je vindt dat de buurman je nog duizend euro schuldig is, hoewel hij nooit een cent van je gekregen heeft.
'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten